AKTUALNOŚCI:

AKTUALNOŚCI

Wyjazdy zagraniczne - zmiana przepisów

Będąc ubezpieczonym w Polsce w Narodowym Funduszu Zdrowia, istnieje możliwość uzyskania takich samych świadczeń również za granicą, jednak najpierw należy upewnić się, jakie kraje objęte są wspólnymi przepisami. Współpraca na polu ubezpieczeń zdrowotnych, w tym również i turystycznych, odbywa się na podstawie przepisów, które weszły w życie wraz z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej, czyli z dniem 1 maja 2004 roku. Warto przy tym pamiętać, że wszelkie świadczenia, udzielane w krajach, należących do wspólnoty Europejskiego Obszaru Gospodarczego, są rozliczane dokładnie w taki sam sposób, w jaki miałoby to miejsce w Polsce.

Osoby, które są uprawnione do uzyskania takich świadczeń, muszą legitymować się specjalnym dokumentem, potwierdzającym przynależność do funduszu zdrowotnego. Trzeba jednak wiedzieć, że w kwestii ubezpieczeń zdrowotnych (także oficjalnych formularzy) zaszły niedawno zmiany, obowiązujące od dnia 1 maja 2010 roku. Dwa rozporządzenia Parlamentu Europejskiego dotyczą: systemu zabezpieczenia społecznego i koordynacji takich systemów. Na tej podstawie koszty udzielonych w kraju świadczeń osobom z państwa, należących do Unii Europejskiej, muszą być rozliczane na podstawie zarówno nowych dokumentów, jak i obowiązujących do tej pory. Nie zmieniają się natomiast w tej kwestii przepisy obustronne, jakie określały udzielanie świadczeń lekarskich pomiędzy Unią Europejską a krajami Europejskiego Stowarzyszanie Wolnego Handlu (EFTA), czyli Szwajcarii, Lichtensteinu, Norwegii oraz Islandii.

Ponadto każdy ze świadczeniodawców jest zobowiązany do prowadzenia wykazu dokumentacji w celu łatwego weryfikowania danych. Od maja 2010 roku do obowiązkowych dokumentów rozliczeniowych, jakie są wymagane w sytuacjach udzielana świadczeń osobom wyjeżdżającym z własnego kraju do jednego z państw UE/EFTA. Przede wszystkim instytucje i placówki lecznicze muszą posiadać kopię dokumentu, na podstawie którego świadczeniobiorca ma być leczony (może to być Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego lub jej zamiennik). Oprócz tego należy dopilnować wszelkich formalności związanych z pieniężnymi rozliczeniami, czyli wypisanego zgodnie z przepisami obowiązującymi w danym kraju rachunku za świadczone usługi. Świadczeniodawca ma obowiązek po wystawieniu rachunku przesłać informację o tym do odpowiedniego oddziału NFZ w Polsce.

W Unii Europejskiej obowiązują obecnie trzy podstawy wystawiania rachunków za leczenie: ryczałt, cena jednostkowa jednostki rozliczeniowej bądź też stawka kapitacyjna. Ważne jest dostarczenie wszystkich dokumentów zgodnie z wymogami określonymi przez przepisy europejskie. Rozliczenia świadczeń lekarskich dla państw Unii Europejskiej odbywają po kosztach rzeczywistych się na podstawie formularza E125 lub innych dokumentów typu SED. Inne dokumenty obowiązują dla krajów, należących do EFTA (są to E106, E123 albo E120 lub odpowiedniki kart wydawanych w Polsce, np. EKUZ). Wtedy również rozliczenie odbywa się na koniec roku, po kosztach rzeczywistych.